Artikelomschrijving

Tweehonderd prenten, schijnbaar achteloos na elkaar geplaatst, maken de seizoenen tastbaar als mallen waarin de lezer zijn eigen herinneringen giet. Laat mij u een pracht van een prentenboek voor alle leeftijden voorstellen. Het heet Seizoenen en het is gemaakt door de Franse Blexbolex. Het is een stevig boek, met een dikke kaft en een stevige linnen rug. Het kraakt een beetje als je het open doet, maar daar mag u zich niet door laten afschrikken. Het past het best plat open voor u op tafel. Het papier binnenin glanst niet. Het is niet kraakwit en er zit iets van een korrel in. Dat voelt fijn aan uw vingers. De kleuren glanzen net zo min als het papier. Ze zijn niet uit lego-blokjes opgetrokken en ze zitten vol kracht en warmte. Dat voelt fijn aan uw ogen. Het boek is eigenlijk een uitbundige verzameling prenten: een bloemknop, een zwaluw, een zwerm, een avontuurtje, een camping, gebladerte. Enzoverder enzovoort. Boven elke prent staat een woord: een wolk (bij een witte wolk op een blauwe hemel), het vertrek (bij een gezin en een volgeladen gele auto) of damp (bij een meisje dat op een venster ademt). Meer woorden moet u er zelf bij denken, net zoals de verhalen. Want deze pakweg 200 prenten lijken achteloos bij elkaar geplaatst, ze zijn dat niet. Wat de dreiging van een donkere wolk en een onweer bij elkaar doen, spreekt voor zich. Wat een wedstrijdje petanque en een mens vol rode, jeukende muggensteken gemeen hebben, weet iedereen die elke zomer opnieuw zijn muggenbulten telt. Maar wanneer wordt sneeuw een kreet? En hoe dun is de grens tussen vrijheid en eenzaamheid? Alles wat mensen en de seizoenen bindt, staat in dit boek geportretteerd, zonder tierlantijnen, puur en rechttoe-rechtaan. Mensen krijgen hier zelden ogen, maar uit hun houding spreken een heleboel gedachten, plannen en ideeën. Landschappen voelen met de juiste tint blauw net zo kil als een winterdag in januari. De sfeer is nostalgisch als Wikipedia Blexbolex in één adem noemt met de films v